Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016

Ιωάννινα – Η Νεράιδα της Παμβώτιδας

Η άλλοτε <<μικρή πόλη>> του Δημήτρη Χατζή, σύγχρονη πόλη σήμερα, με όλα τα χαρακτηριστικά και τις παθογένειες των σύγχρονων πόλεων, δεν παύει να γοητεύει και να σκορπά απλόχερα τις ομορφιές της.
Μνήμες ιστορικές, ταραγμένο παρελθόν, κατατρεγμοί, μετανάστευση, αλλά και η σπουδαία προσφορά στα γράμματα, στις τέχνες, στον πολιτισμό γενικότερα. Όλα συνυπάρχουν εδώ, τα συναντάμε σε κάθε μας βήμα.
Παθολογική η αγάπη των ανθρώπων για τον τόπο τους, οι ξενιτεμένοι πρόσφεραν τα μέγιστα, ο χαρακτηρισμός << πόλη των ευεργετών>>, αποδίδει την πραγματικότητα.
Στις όχθες της λίμνης Παμβώτιδας, αντιλαλούν ακόμη τα ηπειρώτικα μοιρολόγια για τα νιάτα που άνοιξαν τα φτερά τους γι΄άλλες χώρες και πολιτείες. Η χαρά, ο πόνος, η απώλεια, ο θρήνος, περνάνε μέσα στις μελωδικές γραμμές και εκφράζουν το κύκλο της ζωής.
Κατά μήκος της όχθης της Παμβώτιδας, εικόνες εξαιρετικής ομορφιάς προσφέρονται στους περιπατητές, δρομείς και ποδηλάτες ενώ κωπηλάτες διασχίζουν με τα σκάφη τους τα ήρεμα νερά της λίμνης, εδώ που βυθίσανε τη κυρά Φροσύνη. Παραδίπλα ένας κύκνος, έχει αρχίσει το σεργιάνι. Κορμοστασιά λεβέντικη, μπράβο Ηπειρώτη μου. Αριστερά το πάλλευκο Μιτσικέλι, στο βάθος τα περήφανα Τζουμέρκα, γεια και σε σας κορφές μου.
Καραβάκια ξεκινάνε για το νησί της λίμνης, παρεούλα τους γλάροι που ειδικεύονται στους ελιγμούς. Mε το μαλακό πουλάκια μου , να σας προλάβει το κλίκ.
Η αιωνόβια καστροπολιτεία των Ιωαννίνων τόπος συγκλονιστικός, η ζωή εδώ κυλάει μακριά από τους συνήθεις θορύβους της πόλης, είμαστε κυριολεκτικά σε άλλη διάσταση.
Μικρά σοκάκια, σπιτάκια πραγματικά στολίδια, όμορφοι ξενώνες προσφέρουν τη δυνατότητα να ζει κανείς το σήμερα μαζί με το χθες .
Εδώ το τέμενος του Ασλάν Πασά (Δημοτικό Μουσείο σήμερα), στη θέση που παλιά υπήρχε η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου .
Πιο πέρα οι κοιτώνες των αξιωματικών του Αλή Πασά, ο τάφος του και το Σαράι.
Μια βόλτα στα βαθιά, στα ενδότερα της ιστορίας που σημάδεψε αυτή την ένδοξη πόλη της συνύπαρξης λαών ,θρησκειών και πολιτισμών, μια βόλτα στην αγορά με τους πεζόδρομους, στις γεύσεις και προπάντων στα θαυμαστά γλυκίσματα,στα στέκια της νεολαίας, στο απόσταγμα του ευ ζην.
Photo © Μπάμπης Tάσιος






































Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016

Μια βόλτα στα ψηλά-Όλυμπος


Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
www.babistasios.blogspot.gr
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/


Το λαμπερό βουνό των θεών και των μύθων ο  Όλυμπος, με το υπέροχο μωσαϊκό  εικόνων και ήχων, τη φυσική ισορροπία και αρμονία, αποτελεί μια διαχρονική πρόκληση για τον άνθρωπο που αναζητά την αληθινή ομορφιά.
Διαδρομές εξαιρετικού ενδιαφέροντος, αγκαλιάζουν τις ψηλές κορφές του.
Mαζί με φίλους από τις Ορειβατικές Διαδρομές (κοινότητα στο facebook), περπατήσαμε στη χαράδρα του Ενιπέα, από το Λιτόχωρο μέχρι την κορφή Γκόλνα, με επιστροφή .
Μια συγκλονιστική διαδρομή συνολικά 23 χλμ, ένα τεράστιο χαμόγελο στα μονοπάτια του νερού που γάργαρο κυλάει δίπλα μας και παντού,στα άνθη της πέτρας, στις μελωδίες του δάσους .
Τι άλλο μπορείς να ζητήσεις εδώ, μέσα στο βασίλειο της μάνας γης;
 Εικόνες ανεπανάληπτες, αποτυπώνονται για πάντα στο μυαλό, για να μας θυμίζουν την μεγαλοσύνη της φύσης .
Βαθιά φαιοπράσινα φύλλα, η υγρασία του εδάφους, οι διαφορετικές ζώνες βλάστησης ανάλογα με το υψόμετρο οξιά μαύρη πέυκη,φτελιά ,ελάτη ,λεπτοκαρυά ,ίταμος κρανιά ,αγριοκερασιά αλλά και πλατάνια μαζί με ιτιές στα φαράγγια και τις ρεματιές.
Ξύλινα γεφύρια ,χάρμα οφθαλμών ,γεφυρώνουν τις όχθες του Ενιπέα .Βαδίζουμε εδώ που  ο καθείς μας ,πρέπει να βαδίσει ,στα μονοπάτια του μυθικού βουνού. Στα ψηλά και τα όμορφα.
Ο κοκκινολαίμης μας λέει τη καλημέρα του,αλλά γιατί υποπτεύομαι πως μάλλον την απευθύνει αλλού, σε μια αγαπημένη του νεράιδα ; Έστω.
Συνέχισε Καζανόβα μου ,είσαι σε καλό δρόμο!!!
Φωτιά παίρνουν οι φωτογραφικές μηχανές, αλλεπάλληλα κλικ ,καρέ συνεχόμενα , στη πράσινη Ολύμπια θάλασσα . Ο πεντακάθαρος ουρανός ,με πινελιές από κατάλευκα μικρά σύννεφα ,ομορφαίνει ακόμη περισσότερο το μεγάλο μας κάδρο, με την μεγάλη κορφή το Μύτικα  και το θρόνο του νεφεληγερέτη Δία.
Ανηφορίζουμε συνεχώς και να εδώ μπροστά μας το  Σπήλαιο του Αγίου Διονυσίου ,κάτω απ΄ τη σκιά του θεόρατου βράχου. Σταγόνες πέφτουν απ΄τα ψηλά του βράχου και νοτίζουν τη γη.
Στιγμές περισυλλογής ,τα κεράκια ανάβουν στο μικρό εκκλησάκι ,δίπλα στο ασκηταριό. Φύλλο πορείας για τη παλιά μονή Αγίου Διονυσίου. Πάμε παιδιά.
Η Μονή , βομβαρδισμένη κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο από τους Γερμανούς, διότι <<δεν συνεμορφώθημεν προς τας υποδείξεις >>,καταστράφηκε ολοκληρωτικά .
Σήμερα βρίσκεται σε φάση πλήρους αναστήλωσης. 
Όμως η Γκόλνα στα 1025 μέτρα, μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Η κοπιαστική πορεία συνεχίζεται στο ίδιο εντυπωσιακό σκηνικό.
Η θέα από εδώ ,είναι μοναδική , το βλέμμα ταξιδεύει ανεμπόδιστα στις  κορφές και το φαράγγι του Ενιπέα
Σε λίγο παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής ,προς τη θέση <<Μύλοι>> του Λιτοχώρου. Αφήνουμε τους θεούς του Ολύμπου ,τις μούσες και τις νύμφες ,τη λύρα του Ορφέα.Λέμε γειά ,αλλά όχι αντίο ,στις ειδυλλιακές βάθρες και τους καταρράκτες.
Κάτω χαμηλά αστράφτει ο Θερμαϊκός κόλπος ,σε θαυμαστή συνύπαρξη με τις πανύψηλες κορφές ,ένα πάντρεμα μαγευτικό.
Η μέρα μας ,ολοκληρώθηκε με υπέροχες γεύσεις ,σαν επιστέγασμα και επιβράβευση  της γοητευτικής εξόρμησης μας ,σχεδιάζοντας την επόμενη σε άλλα ,εξίσου όμορφα μονοπάτια .