Λέξεις και εικόνες: Μπάμπης Τάσιος
Στην καρδιά της Μικρασίας, στην γη της Καππαδοκίας, βρίσκεται η ιστορική κι' αρχόντισσα πάλαι ποτέ Σινασός, η πόλη του ήλιου.
Λίκνο του Ελληνισμού, γη σχετικά εύφορη με 3000 Έλληνες κατοίκους, λίγο πριν την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που επιβλήθηκε με τη συμφωνία (1923) της Λωζάννης. Στη Σινασό τότε κατοικούσαν και 500 Τούρκοι, οι περισσότεροι των οποίων ήταν εργάτες στα κτήματα των Ελλήνων.
Το 1924, με βουρκωμένα μάτια το Ελληνικό στοιχείο της περιοχής, αποχαιρετούσε τα πατρογονικά εδάφη, τα αρχοντικά, τα κτήματα του, μα και τους Τούρκους κατοίκους, με τους οποίους ζούσαν αρμονικά, οι οποίοι με λυγμούς τους κατευόδωναν.
Χαρακτηριστικά αποδίδει το δράμα του φευγιού και αποχωρισμού, ο ζωγραφικός πίνακας που κοσμεί το χώρο του Δημαρχείου της Σινασού, αδελφοποιημένης πόλης με την Νέα Σινασό του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού, όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Σινασό της Καππαδοκίας.
Δαιμόνιοι έμποροι οι Έλληνες κάτοικοι της πόλης, διέπρεπαν κυρίως με το διαμετακομιστικό εμπόριο, ασχολούμενοι με τη διακίνηση μαύρου χαβιαριού, αλιπάστων και ναυτιλιακών ειδών.
Η ευημερία της περιοχής αποτυπώθηκε στα θαυμαστά αρχιτεκτονήματα της πόλης, στα ξακουστά αρχοντικά με τους περίτεχνους διακόσμους, τα σκαλιστά φορούσια, τα οικόσημα και τις εντοιχισμένες επιγραφές.
Με συγκίνηση επισκεφθήκαμε ένα από τα αρχοντικά της πόλης, κτίσμα ηλικίας 218 χρόνων,που ανήκε σε ελληνική οικογένεια ,καταγεγραμμένη στα αρχεία του Δήμου, με το όνομα Υorha ((Γιώργος ;; ) Vasil.
Το αρχοντικό δεσπόζει στην πόλη και μαρτυρά τον πολιτισμό και την καλαισθησία των κτητόρων του. Με γοητευτική εσωτερική αυλή και μπαλκόνια, με ωραιότατα κλιμακοστάσια, εκπλήσσει ευχάριστα. Από το 1992 λειτουργεί σαν εστιατόριο και ξενοδοχείο.
Είναι ένα από τα 95 χαρακτηρισμένα διατηρητέα κτίρια της Σινασού, ενώ η UNESCO χαρακτήρισε διατηρητέο το σύνολο του οικισμού.
Θαυμαστό αρχιτεκτόνημα της πόλης με ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία, αποτελεί ο Ιερός ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Κάθε χρόνο στον ναό τελεί λειτουργία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης.
Πολλά έχει να θυμάται και να ιστορεί ο επισκέπτης της πόλης. Να στέκεται ευλαβικά στη γη των ανθρώπων που έζησαν εδώ, πρόκοψαν, δημιούργησαν πολιτισμό και ερχόμενοι στις νέες πατρίδες τους, μετέφεραν με τα δημιουργικά τους κύτταρα το αεράκι της Μικρασίας.
Εις τους αιώνες θα πνέει αυτό τ΄αεράκι των προσφύγων της αντοχής, της καρτερικότητας, της θέλησης για πρόοδο, σε πείσμα όσων τους αποκαλούσαν τουρκόσπορους, όταν κυνηγημένοι φθάσανε στη μητέρα πατρίδα.
Η ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται, αλλά πρέπει να διδάσκει και μάλλον αυτό είναι που κραυγαλέα απουσιάζει στις μέρες μας.
Το ταξίδι συνεχίζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου