Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
www.babistasios.blogspot.gr
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/
Πώς να χωρέσει τ’ όνειρο; Πώς να παραμείνεις αλώβητος, θωρώντας την απόλυτη ομορφιά ;
Με τη γοητευτική τους στιχουργική, οι αδελφοί Κατσιμίχα, γράφουν το 1989 :
Σε δάση από αιώνες, μονάχη ταξιδεύεις, το άγριο φως λατρεύεις, σε δωμάτια λευκά.
Γλιστράς μεσ’την ομίχλη παράξενων καιρών, φωσφορικό καράβι των απάνω θαλασσών…. ΣΑΝΤΑ ΕΙΡΗΝΗ
( Δίσκος : <<Απρίλη Ψεύτη>> , Σαντορίνη )
Η Στρογγύλη,Καλλίστη,Φιλωτέρα,Θηραμένη νήσος τα περικλείει όλα : μυστήριο, ένταση , φως-πολύ φως, χιλιάδες χρώματα, αλλά και απίστευτη γαλήνη.
Χαρμάνι που απογειώνει τις αισθήσεις και μας οδηγεί στη λεπτή εκείνη γραμμή, που χωρίζει τ’ όνειρο απ΄την πραγματικότητα.
Γεννημένη απ΄το θυμό της γης, αναδυόμενη Αφροδίτη, στέκει αγέρωχο μισοφέγγαρο, πετράδι απαστράπτον, στης θάλασσας την απεραντοσύνη.
Σκηνικό εξωγήινο, το δέος που νοιώθουμε αντικρίζοντας τη μεγαλύτερη καλντέρα της γης, είναι απερίγραπτο.
Θήρα, Θηρασιά, Ασπρονήσι, ότι απέμεινε, μετά τη γιγαντιαία έκρηξη.
Λάβα και πάλι λάβα σωρεύεται, σε μια διαδικασία αέναη, μεταμορφώνοντας την κατάφωτη αυλαία.
Αλλά τούτη δω η λάβα, άφησε ανέγγιχτο το κρινάκι της θάλασσας, στ’ Ακρωτήρι και αλλού, να σκορπίζει το άρωμα του, τις απάνεμες νύχτες του καλοκαιριού.
Στην Μαύρη, την Κόκκινη, την Άσπρη παραλία, αλλά και στο Βουρβούλο, τους Μπαξέδες, στο Αμμούδι τη Βλυχάδα και την Αρμένη, τα θαλασσινά τοπία συμπληρώνουν το σκηνικό.
Πάνω στο σώμα της ηφαιστειακής γης, κόσμημα ξεχωριστό ο Σαντορινιός αμπελώνας, απ΄τους αρχαιότερους της Ευρώπης, η παράδοση καλά κρατεί, για πάνω από 3500 χρόνια.
Μεγαλειώδεις οίνοι γεννιούνται εδώ, στο βασίλειο της λάβας: οι λευκές ποικιλίες Αθήρι, Αηδάνι, Ασύρτικο, αλλά και οι πορφυρές αδελφές τους Μαντηλαριά , Μαυροτράγανο, Βουδόματο, αποτελούν τα θαύματα που συναντάμε στα αμπελοτόπια του νησιού, που είναι χρόνια τώρα και οινολογικός προορισμός.
Τα κλήματα χαμηλά στο χώμα, πλέκονται σε σχήμα καλαθιού, για ν΄ αντέχουν του αγέρα τις ριπές, να ρουφάνε την υγρασία απ΄το χώμα και την αρμύρα της θάλασσας. Οι βροχές είναι σπάνιες εδώ.
Η γη της Θήρας δίνει και άλλα σπουδαία προιόντα, όπως η συγκλονιστική άγρια κάππαρη, τα κατακόκκινα ντοματίνια και η ξακουστή φάβα.
Η προσέγγιση μας στα σταυροδρόμια των γεύσεων, μας φέρνει στα χνάρια των πανάρχαιων δρόμων μα και των αλληλεπιδράσεων με άλλους πολιτισμούς.
Σαντορίνη, Κρήτη, Κύπρος, διεθνής κουζίνα, συνυπάρχουν στα γευστικότατα πιάτα.
Τα τραπέζια στολίζονται από καπαρόφυλλα με φάβα, ντοματίνια, χούμους,ραβιόλια, φιλέτα συνοδεία μανιταριών και σάλτσας vinsanto, λευκές μελιτζάνες, χλωροτύρια, ντοματοκεφτέδες, λούζες, σεφταλιές, κρητικές και σαντορινιές σαλάτες, σουπιές στα κάρβουνα, φρέσκα ψάρια, τι να πρωτοαναφέρουμε…
Η έκρηξη των αισθήσεων, στεφανώνει τελετουργικά το σμίξιμο μας, με τη λιόχαρη αρχόντισσα του πελάγους,,την καυτή - σα λάβα, Σάντα Ειρήνη.
Να εκεί στο κάστρο της Οίας, ο ήλιος λούζει στο φως τον πάλλευκο οικισμό και ετοιμάζεται να βυθιστεί στη βαθυγάλαζη θάλασσα, ενώ τα καραβάκια και εκατοντάδες άνθρωποι, του απευθύνουν το δικό τους χαιρετισμό.
Το αέναο γίγνεσθαι, θα καθορίζει για πάντα τις ζωές μας, όπως και της Σαντορίνης που ακολουθεί τη πορεία της στο τόπο και στο χρόνο, λευκή οπτασία, σειρήνα του έρωτα
www.babistasios.blogspot.gr
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/
Πώς να χωρέσει τ’ όνειρο; Πώς να παραμείνεις αλώβητος, θωρώντας την απόλυτη ομορφιά ;
Με τη γοητευτική τους στιχουργική, οι αδελφοί Κατσιμίχα, γράφουν το 1989 :
Σε δάση από αιώνες, μονάχη ταξιδεύεις, το άγριο φως λατρεύεις, σε δωμάτια λευκά.
Γλιστράς μεσ’την ομίχλη παράξενων καιρών, φωσφορικό καράβι των απάνω θαλασσών…. ΣΑΝΤΑ ΕΙΡΗΝΗ
( Δίσκος : <<Απρίλη Ψεύτη>> , Σαντορίνη )
Η Στρογγύλη,Καλλίστη,Φιλωτέρα,Θηραμένη νήσος τα περικλείει όλα : μυστήριο, ένταση , φως-πολύ φως, χιλιάδες χρώματα, αλλά και απίστευτη γαλήνη.
Χαρμάνι που απογειώνει τις αισθήσεις και μας οδηγεί στη λεπτή εκείνη γραμμή, που χωρίζει τ’ όνειρο απ΄την πραγματικότητα.
Γεννημένη απ΄το θυμό της γης, αναδυόμενη Αφροδίτη, στέκει αγέρωχο μισοφέγγαρο, πετράδι απαστράπτον, στης θάλασσας την απεραντοσύνη.
Σκηνικό εξωγήινο, το δέος που νοιώθουμε αντικρίζοντας τη μεγαλύτερη καλντέρα της γης, είναι απερίγραπτο.
Θήρα, Θηρασιά, Ασπρονήσι, ότι απέμεινε, μετά τη γιγαντιαία έκρηξη.
Λάβα και πάλι λάβα σωρεύεται, σε μια διαδικασία αέναη, μεταμορφώνοντας την κατάφωτη αυλαία.
Αλλά τούτη δω η λάβα, άφησε ανέγγιχτο το κρινάκι της θάλασσας, στ’ Ακρωτήρι και αλλού, να σκορπίζει το άρωμα του, τις απάνεμες νύχτες του καλοκαιριού.
Στην Μαύρη, την Κόκκινη, την Άσπρη παραλία, αλλά και στο Βουρβούλο, τους Μπαξέδες, στο Αμμούδι τη Βλυχάδα και την Αρμένη, τα θαλασσινά τοπία συμπληρώνουν το σκηνικό.
Πάνω στο σώμα της ηφαιστειακής γης, κόσμημα ξεχωριστό ο Σαντορινιός αμπελώνας, απ΄τους αρχαιότερους της Ευρώπης, η παράδοση καλά κρατεί, για πάνω από 3500 χρόνια.
Μεγαλειώδεις οίνοι γεννιούνται εδώ, στο βασίλειο της λάβας: οι λευκές ποικιλίες Αθήρι, Αηδάνι, Ασύρτικο, αλλά και οι πορφυρές αδελφές τους Μαντηλαριά , Μαυροτράγανο, Βουδόματο, αποτελούν τα θαύματα που συναντάμε στα αμπελοτόπια του νησιού, που είναι χρόνια τώρα και οινολογικός προορισμός.
Τα κλήματα χαμηλά στο χώμα, πλέκονται σε σχήμα καλαθιού, για ν΄ αντέχουν του αγέρα τις ριπές, να ρουφάνε την υγρασία απ΄το χώμα και την αρμύρα της θάλασσας. Οι βροχές είναι σπάνιες εδώ.
Η γη της Θήρας δίνει και άλλα σπουδαία προιόντα, όπως η συγκλονιστική άγρια κάππαρη, τα κατακόκκινα ντοματίνια και η ξακουστή φάβα.
Η προσέγγιση μας στα σταυροδρόμια των γεύσεων, μας φέρνει στα χνάρια των πανάρχαιων δρόμων μα και των αλληλεπιδράσεων με άλλους πολιτισμούς.
Σαντορίνη, Κρήτη, Κύπρος, διεθνής κουζίνα, συνυπάρχουν στα γευστικότατα πιάτα.
Τα τραπέζια στολίζονται από καπαρόφυλλα με φάβα, ντοματίνια, χούμους,ραβιόλια, φιλέτα συνοδεία μανιταριών και σάλτσας vinsanto, λευκές μελιτζάνες, χλωροτύρια, ντοματοκεφτέδες, λούζες, σεφταλιές, κρητικές και σαντορινιές σαλάτες, σουπιές στα κάρβουνα, φρέσκα ψάρια, τι να πρωτοαναφέρουμε…
Η έκρηξη των αισθήσεων, στεφανώνει τελετουργικά το σμίξιμο μας, με τη λιόχαρη αρχόντισσα του πελάγους,,την καυτή - σα λάβα, Σάντα Ειρήνη.
Να εκεί στο κάστρο της Οίας, ο ήλιος λούζει στο φως τον πάλλευκο οικισμό και ετοιμάζεται να βυθιστεί στη βαθυγάλαζη θάλασσα, ενώ τα καραβάκια και εκατοντάδες άνθρωποι, του απευθύνουν το δικό τους χαιρετισμό.
Το αέναο γίγνεσθαι, θα καθορίζει για πάντα τις ζωές μας, όπως και της Σαντορίνης που ακολουθεί τη πορεία της στο τόπο και στο χρόνο, λευκή οπτασία, σειρήνα του έρωτα
