Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Γαστρονομική κουζίνα

Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/
http://babistasios.blogspot.com/

Στη γιορτή των γεύσεων,του κυνηγιού και της συλλογής τρούφας,στην παρασκευή εμπνευσμένων πιάτων, απο τους chef του Ergon Agora, Λευτέρη Αθανασόπουλο και Παναγιώτη Ξάνθη,στην κουζίνα του Bίραγγας ,παραδοσιακό ξενοδοχείο του Βασίλη Χαριστανίδη, στα Βράσταμα.
Τρούφα με φάβα Σαντορίνης,ριζότο με μανιτάρια του Χολομώντα,χοιρινό με σάλτσα και αρωματικά βότανα του δάσους και ντόπιο γιαούρτι σαν βάση για ένα υπέροχο επιδόρπιο με γλυκό του κουταλιού μανιτάρι.
Kouzina 2019











Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Kouzina 2019

Γαστρονομικές εμπειρίες και δράσεις στην Χαλκιδική.
Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/
http://babistasios.blogspot.com/
Απο τον Στανό, την καταπράσινη και ολάνθιστη αυλή της κ.Αλίκης Κασαμπαλή,με τον γυναικείο σύλλογο Στανού.
Στο Παλαιοχώρι και στον Μοναστικό οίκο Υπεραγίας Θεοτόκου "Η χαρά των θλιβομένων", με την μαγειρική των μελών του τοπικού συλλόγου γυναικών.Ακολούθησε η συλλογή της τρούφας στα Βράσταμα, η επίσκεψη στο αρχοντικό Βίραγγας του Βασίλη Χαριστανίδη, όπου οι chef του ERGON AGORA Λευτέρης Αθανασόπουλος και Παναγιώτης Ξάνθης, πρόσθεσαν τις γευστικές τους πινελιές στη δημιουργία υπέροχων πιάτων.
Μια γιορτή των γεύσεων, της χαράς και της δημιουργίας.
Ακολουθεί αναλυτικό φωτορεπορτάζ,τις επόμενες μέρες...








Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

Η Σαντορίνη των αισθήσεων και του ονείρου

Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
www.babistasios.blogspot.gr
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/

Πώς να χωρέσει τ’ όνειρο; Πώς να παραμείνεις αλώβητος, θωρώντας την απόλυτη ομορφιά ;
Με τη γοητευτική τους στιχουργική, οι αδελφοί Κατσιμίχα, γράφουν το 1989 :
Σε δάση από αιώνες, μονάχη ταξιδεύεις, το άγριο φως λατρεύεις, σε δωμάτια λευκά.
Γλιστράς μεσ’την ομίχλη παράξενων καιρών, φωσφορικό καράβι των απάνω θαλασσών…. ΣΑΝΤΑ ΕΙΡΗΝΗ
( Δίσκος : <<Απρίλη Ψεύτη>> , Σαντορίνη )
Η Στρογγύλη,Καλλίστη,Φιλωτέρα,Θηραμένη νήσος τα περικλείει όλα : μυστήριο, ένταση , φως-πολύ φως, χιλιάδες χρώματα, αλλά και απίστευτη γαλήνη.
Χαρμάνι που απογειώνει τις αισθήσεις και μας οδηγεί στη λεπτή εκείνη γραμμή, που χωρίζει τ’ όνειρο απ΄την πραγματικότητα.
Γεννημένη απ΄το θυμό της γης, αναδυόμενη Αφροδίτη, στέκει αγέρωχο μισοφέγγαρο, πετράδι απαστράπτον, στης θάλασσας την απεραντοσύνη.
Σκηνικό εξωγήινο, το δέος που νοιώθουμε αντικρίζοντας τη μεγαλύτερη καλντέρα της γης, είναι απερίγραπτο.
Θήρα, Θηρασιά, Ασπρονήσι, ότι απέμεινε, μετά τη γιγαντιαία έκρηξη.
Λάβα και πάλι λάβα σωρεύεται, σε μια διαδικασία αέναη, μεταμορφώνοντας την κατάφωτη αυλαία.
Αλλά τούτη δω η λάβα, άφησε ανέγγιχτο το κρινάκι της θάλασσας, στ’ Ακρωτήρι και αλλού, να σκορπίζει το άρωμα του, τις απάνεμες νύχτες του καλοκαιριού.
Στην Μαύρη, την Κόκκινη, την Άσπρη παραλία, αλλά και στο Βουρβούλο, τους Μπαξέδες, στο Αμμούδι τη Βλυχάδα και την Αρμένη, τα θαλασσινά τοπία συμπληρώνουν το σκηνικό.
Πάνω στο σώμα της ηφαιστειακής γης, κόσμημα ξεχωριστό ο Σαντορινιός αμπελώνας, απ΄τους αρχαιότερους της Ευρώπης, η παράδοση καλά κρατεί, για πάνω από 3500 χρόνια.
Μεγαλειώδεις οίνοι γεννιούνται εδώ, στο βασίλειο της λάβας: οι λευκές ποικιλίες Αθήρι, Αηδάνι, Ασύρτικο, αλλά και οι πορφυρές αδελφές τους Μαντηλαριά , Μαυροτράγανο, Βουδόματο, αποτελούν τα θαύματα που συναντάμε στα αμπελοτόπια του νησιού, που είναι χρόνια τώρα και οινολογικός προορισμός.
Τα κλήματα χαμηλά στο χώμα, πλέκονται σε σχήμα καλαθιού, για ν΄ αντέχουν του αγέρα τις ριπές, να ρουφάνε την υγρασία απ΄το χώμα και την αρμύρα της θάλασσας. Οι βροχές είναι σπάνιες εδώ.
Η γη της Θήρας δίνει και άλλα σπουδαία προιόντα, όπως η συγκλονιστική άγρια κάππαρη, τα κατακόκκινα ντοματίνια και η ξακουστή φάβα.
Η προσέγγιση μας στα σταυροδρόμια των γεύσεων, μας φέρνει στα χνάρια των πανάρχαιων δρόμων μα και των αλληλεπιδράσεων με άλλους πολιτισμούς.
Σαντορίνη, Κρήτη, Κύπρος, διεθνής κουζίνα, συνυπάρχουν στα γευστικότατα πιάτα.
Τα τραπέζια στολίζονται από καπαρόφυλλα με φάβα, ντοματίνια, χούμους,ραβιόλια, φιλέτα συνοδεία μανιταριών και σάλτσας vinsanto, λευκές μελιτζάνες, χλωροτύρια, ντοματοκεφτέδες, λούζες, σεφταλιές, κρητικές και σαντορινιές σαλάτες, σουπιές στα κάρβουνα, φρέσκα ψάρια, τι να πρωτοαναφέρουμε…
Η έκρηξη των αισθήσεων, στεφανώνει τελετουργικά το σμίξιμο μας, με τη λιόχαρη αρχόντισσα του πελάγους,,την καυτή - σα λάβα, Σάντα Ειρήνη.
Να εκεί στο κάστρο της Οίας, ο ήλιος λούζει στο φως τον πάλλευκο οικισμό και ετοιμάζεται να βυθιστεί στη βαθυγάλαζη θάλασσα, ενώ τα καραβάκια και εκατοντάδες άνθρωποι, του απευθύνουν το δικό τους χαιρετισμό.
Το αέναο γίγνεσθαι, θα καθορίζει για πάντα τις ζωές μας, όπως και της Σαντορίνης που ακολουθεί τη πορεία της στο τόπο και στο χρόνο, λευκή οπτασία, σειρήνα του έρωτα











































Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Όπου τολμούν οι αετοί


Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
www.babistasios.blogspot.gr
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/
Στην αναζήτηση της απέραντης ομορφιάς,που είναι δίπλα,αλλά και μακριά μας. Η ζωή είναι ένα ταξίδι, ένα δώρο στους εαυτούς μας, πέρα από άσκοπες αντιπαραθέσεις, σπατάλη ενέργειας για τα ασήμαντα. Απλώνουμε το χέρι, αγγίζουμε το διαφορετικό, βαδίζουμε σε ανηφορικά μονοπάτια, χαμογελάμε ,παίρνουμε βαθιές ανάσες και συνεχίζουμε. Η ζωή είναι ακόμη πιο ωραία, όταν αποφασίζουμε να πορευτούμε σε δρόμους ,που ίσως ποτέ να μην είχαμε σκεφθεί ή δει με τα μάτια του νου και της ψυχής.


Τρίτη, 30 Απριλίου 2019

Κοσκινού Ρόδου – Δρόμοι της παράδοσης

Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Τάσιος
www.babistasios.blogspot.gr
https://www.facebook.com/Kaleidoscopephotogr/

Αναζητώντας την καλαισθησία, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και διακόσμηση σε γωνιές της πατρίδας μας, βρεθήκαμε σ΄ένα πανέμορφο καταπράσινο χωριό, που οι ρίζες του φτάνουν στον 5ο αιώνα.Τα Κοσκινού το όνομα του και για την ονομασία, οι εκδοχές είναι πως προέρχεται από τη σύσταση του εδάφους, που είναι τρύπιο σαν κόσκινο, ακόμη πως επειδή οι κάτοικοι του χωριού έφτιαχναν κόσκινα, τα οποία διέθεταν προς πώληση στη Ρόδο.
Επικρατέστερη όμως ερμηνεία, είναι αυτή που αναφέρει πως το όνομα το πήρε από έναν κτηματία αφέντη της περιοχής, που λεγόταν Κοσκινάς.
Το ωραίο και ιστορικό αυτό χωριό, που απέχει 10χλμ από την πόλη της Ρόδου, αποτελεί εξαίρετο δείγμα της λαϊκής μας αρχιτεκτονικής. 
Οι κάτοικοι του χωριού σήμερα ασχολούνται με τη γεωργία, τον τουρισμό και την κτηνοτροφία.
Παρά την επέλαση της σύγχρονης, συχνότατα άσχημης αισθητικής στην οικοδόμηση κτιρίων, το χωριό διαθέτει αρκετές παραδοσιακές οικίες.
Διαβαίνοντας τα λαβυρινθώδη βοτσαλόστρωτα σοκάκια του οικισμού, δεν μπορείς παρά να μείνεις άναυδος, από την περίσσια ομορφιά.
Πολύχρωμες οι προσόψεις των σπιτιών,το λευκό χρώμα συνδυάζεται υπέροχα με εντυπωσιακούς άλλους χρωματισμούς.Ανοιχτόκαρδη, ύμνος στον έρωτα για την ζωή και τις χάρες της, η παράδοση του χωριού.
Ανάγλυφα πέτρινα πλαίσια, σκαλιστές πολύχρωμες πόρτες και ανθισμένα λουλούδια καθιστούν την περιήγηση άξέχαστη.
Στο εσωτερικό τα σπίτια, χαρακτηρίζονται από πολύ όμορφη διακόσμηση, πολύχρωμα κεραμικά πιάτα στους τοίχους, χειροποίητα υφαντά στρωσίδια. Υπέροχο δείγμα, ταξίδι στο χρόνο αποτελεί το "Παραδοσιακό σπίτι", χτισμένο το 1902, που σίγουρα πρέπει να επισκεφθεί ο επισκέπτης.
Φεύγοντας μην παραλείψετε να αγοράσετε το παραδοσιακό φημισμένο σνακ, πραγματικό βομβίδιο υγείας, το μελεκούνι που εδώ το φτιάχνουν εξαιρετικά.
Τα Κοσκινού. Ένα χωριό κουκλίστικο, ζωντανό, μια εξαιρετική περιήγηση στο χθές και το σήμερα.

Y.Γ.: Θερμές ευχαριστίες στον φίλο Μιχάλη Παστρικό, για την πολύτιμη συμβολή του, στην περιήγηση στο χωριό.